Amuesa la to rabia el 27 de xineruLos ataques son frontales. Ya llevamos unos cuantos meses sufriendo, en primera persona, la irresponsabilidad de los dueños de mundo. Ya no hay cabida para una cara amable que nos hable de bienestar, de protección, de alguna clase de paternalismo que jamás nos curará las heridas. El capitalismo ha empezado un nuevo proceso de reestructuración, se sabe poderoso y no cejará en su empeño sin recibir algún golpe que le obligue a cambiar su rumbo. Nosotros, los desposeídos, hacemos lo que mejor sabemos, aquello que más veces hemos tenido que practicar: Nos buscamos la vida. Trabajamos en precario aquí y allá, y cuando las circunstancias aprietan demasiado, saltamos. Nos ciscamos en la madre de alguno, robamos artículos de primera necesidad de los supermercados, donde insultantemente se acumulan, porque no podemos pagarlos. Participamos, si acaso, de manifestaciones o de huelgas, intentamos escenificar un combate que nunca acaba por llegar.
|
||
|
||
| JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL |
"Si los trabajadores del siglo XIX hubiesen sido razonables, si hubiesen comprendido las razones de las respectivas industrias nacionales para ser competitivas en el extranjero, hoy continuaría aún el trabajo de los niños en las fábricas y las jornadas de dieciséis horas." Bernard Shaw |